سالِ هزارُ نهصدُ دو به دنیا اومدم !
هیچ وقت به محلِ تولّدم بَرنگشتم !
بَرگشتنُ دوس نَدارَم !
سه سالهگی تو حَلَبْ نوهی پاشا بودم !
نوزده سالهگی دانشْجوی دانشْگاهِ مسکو !
چهلُ نُه سالهگی هَم تو مسکوْ مهمونِ چکا بودم !
از چهارده سالهگی شاعری کارَم شُد !
یه عدّه گیاها و ماهیای جورواجورُ میشناسَن ،
مَنَم جُداییای جورواجورُ !
یه عده اسمِ ستارهها رُ اَزبَرَن ،
مَنَم اسمِ حسرتا رُ !
هَم تو هُتلای بزرگ خوابیدم هَم تو سلولای کوچیک !
اعتصابِ غذا کردم ،
گرسنهگی کشیدم ،
اما غذای خوشْمَزّهای نیس که طعمشُ نچشیده باشم !
تو سی سالهگی میخواستن دارَم بزنن !
تو چهلُ هَش سالهگی میخواستن مدالِ صُلح بِهِم بِدَن ،
که دادَن !
تو سیُ شیش سالهگی شیش سال از عُمرَم ،
صرفِ گذشتن از چهار متر بتونِ مسلّح شُد !
تو پنجاه سالهگیْ هیجده ساعته از مسکو رَفتَم هاوانا !
لِنینُ ندیدَم امّا سالِ بیستُ چهار کنارِ تابوتِش نگهبانی دادَم !
سالِ شصتُ یک کتاباشُ زیارَت کردَم !
خواستن منُ از حزبَم جُدا کنَن امّا نتونستَن !
زیرِ آوارِ بُتای گُنده هَم لِه نَشُدَم !
سالِ پنجاهُ دو با یه دوستِ جوون تو وسطِ دریا به طرفِ مرگ میرَفتَم !
تو همون سالْ
با قلبِ تَرَکْ تَرَکْ چهارْ ماه رو شیکم خوابیدمُ
منتظرِ رسیدنِ مَرگْ موندَم !
به زنایی که دوستشون داشتَم حسودی کردَم !
حتا به چارلی حسادت نکردم !
نسبت به زنایی که دوستشون داشتَم وفادار نبودم ،
اما پُشتِ سَرِ دوستام یه کلمه حرف از دَهَنَم دَرنیومَد !
مَس شُدَم اما اَلکلی نه !
سَر بُلَندَم که نونَمُ با عرقِ پیشونیم درآوردم !
واسه دِلْخوشیِ دوستام دروغ گُفتَم !
واسه اذیت نکردنشون !
گاهی وَقتا هَم همینطوری دروغ گُفتَم !
سوارِ قطارُ هواپیما شُدَم !
( خیلیا هستن که تا حالا سوار نشُدَن ! )
اُپِرا رفتم !
( خیلیا نمیتونَن بِرَن ! اصلاً نمیدونَن چی هَست ! )
اون جاهایی که همهی آدما میرَن
من از سالِ بیستُ یک به این طَرَف نَرَفتَم !
مسجدُ کلیسا وُ کنیسا وُ معبدُ پیشِ دعانویس...
اما گاهی وَقتا گذاشتَم بَرام فالِ وَرَق بگیرَن !
نوشتههام به سیْ چهل زبون ترجمه شُدَن ،
اما تو تُرکیهی خودَم به زبونِ تُرکیِ خودَم ممنوعَن !
هنوز سرطان نگرفتَم !
( لازمَم نیس که بگیرم ! )
نخست وزیرُ این جور چیزا هَم نشُدَم !
(دوسَم ندارم که بِشَم ! )
جنگْ نرفتَم !
شبونه رو به پناهْگاهْ نَدُییدم !
وقتِ حملهی هوایی رو زمین دراز نکشیدم اما تو شصت سالهگی عاشق شدم !
خلاصه کنَم رُفَقا !
حتا اگه همین امروز تو بِرلینْ از غصه دِق کنم ،
بازم میتونَم بگم که مِثِ آدم زندگی کردَم !
اما این که چِقَد دیگه زندهامُ
چی به سَرَمْ میادُ هیشکی نمیدونه !
این اتوبیوگرافی 11 سپتامبر 1961 در برلین قلمی شُد !
