منُ صلاحُ سلامت؟
کس این گُمان نَبَرد!
که کس به رندِ خراباتْ
ظنّ آن نَبَرد!
من این مُرَقّعِ پشمینه بَهرِ آن دارم
که زیرِ خرقهْ کشَم مِیْ
کسی گُمان نَبَرد!
مباش غَرِّه به علمُ عمل!
فقیهِ زمانْ!
که هیچ کسْ زِ قضای خدای،
جان نَبَرد!
مَشو فریفتهی رنگُ بو!
قدحْ دَرکش!
که زنگِ غمْ زِ دِلَت
جُز مِیِ مُغانْ نَبَرد!
زِ چشمُ اَبروی دِلْدار
دِلْ نگه میدار!
که نقد مخزنِ دِلْ را
به رایگانْ نَبَرد!
اگر چه دیده بُوَد پاسبانْ تو را!
اِی دِل!
به هوش باش!
که نقدِ تو پاسبانْ نَبَرد!
سخن به نَزدِ سخنْدان اَدا مَکن!
حافظ!
که تحفهْ
کسْ
دُرُ گوهرْ به بَحرُ کانْ نَبَرد!
